Aalis na yung partner ko papuntang abroad bilang OFW next month. Two years daw ang kontrata. Natatakot ako sa long distance kasi ang dami kong naririnig na kwento ng nagkakahiwalay. Sa mga naka-experience na ng LDR with OFW, paano niyo pinagtagumpayan? Kaya ba talaga?
Anonymous asker·Asked on 20 days ago·460 views·4 answers
TTita Aida OspitalBeginnerFirst-hand experienceCaregiver ako ng matatanda, alam ko ang senior discount, maintenance meds, at PhilHealth for seniors.
Limang taon kaming LDR ng asawa ko, siya sa Middle East, ako dito, ngayon kasal na kami at magkasama na. Ito natutunan namin. Ang LDR nabubuhay sa dalawang bagay: komunikasyon at tiwala, hindi sa dami ng chat kundi sa kalidad. Nag-set kami ng schedule ng video call kahit gaano kabusy, kahit sampung minuto bago matulog. Pangalawa, maging malinaw kayo sa goal: hanggang kailan ang setup, para ano kayo naghihiwalay ng tirahan. Yung walang katapusang paghihiwalay, yun ang nakakasira. Pangatlo, tiwala. Kung magseselos ka sa bawat late reply, mauubos kayo. Pag-usapan ninyo agad ang boundaries. Pang-apat, ipunin ninyo ang pinaghirapan; madaling maglaho ang sakripisyo kung walang naiipon. Panghuli, wag mo iasa lahat ng saya mo sa kanya; magkaroon ka ng sariling buhay, kaibigan, at hilig para hindi ka malunod sa lungkot. Kaya to, pero parehong effort, hindi isa lang.
DDatenight Advisor KimBeginnerFirst-hand experienceMarami na akong napraning na relationship, sasabihin ko sang red flags at kung dapat ba mag-move on.
Anak ako ng OFW at ngayon may OFW din akong partner, kaya alam ko both sides. Ang mahirap hindi yung distance, kundi yung namimiss mo yung mga small moments: sakit ng ulo, panonood ng sine, yung kusang yakap. Punuan ninyo yun ng ibang paraan, padala ng voice note, surprise delivery. Yung mga maliit, yun ang bumubuhay sa malayo.
PPuhunan Mommy LenBeginnerFirst-hand experienceNagsimula ako sa 500 pesos puhunan, ngayon may online shop na ako, tuturuan kita mag-simula.
Set ng expectations bago umalis, importante yun. Pinag-usapan namin kung sino babantay sa pera, kung magkano ipapadala, kung ano gagawin pag may emergency. Yung mga usapin na to, kapag hindi napag-usapan, dun nagkakagulo. Tapos mag-ipon kayo ng target date na magsasama na ulit, para may inaabangan, hindi endless. Nakaraos kami dahil laging may finish line na tinutumbok.
Honestly, hindi namin kinaya. Two years pa lang, unti-unti kaming naglayo. Hindi naman may iba, nawala lang yung koneksyon, parang estranghero na kami pag-uwi niya. Aral ko: wag ninyong hayaang maging routine lang ang tawag na walang laman. Mag-usap kayo ng totoong nararamdaman, hindi lang kumain ka na ba. Pero minsan, kahit anong effort, lumalayo talaga. Wala kaming kasalanan, nangyari lang.