Grabe ang anxiety ko sa first job ko, normal ba to?

Yung feeling na lagi kang kulang, yan yung classic impostor syndrome — halos lahat ng bagong empleyado nararamdaman yun, kahit yung mga magagaling. Ang nakatulong sa akin: nag-keep ako ng listahan ng mga natapos o natutunan ko kada linggo, para may ebidensya ako na umuusad ako, kabaligtaran ng sinasabi ng anxiety ko. Maghanap ka rin ng mentor o mas senior na maaasahan mong tanungin. Wag kang magbase sa impossible standard, natututo ka pa lang. Bawasan mo rin yung pag-compare sa iba sa social media.

Isang bagay na dapat mong bantayan: kung yung anxiety ay pisikal na (palpitations, hindi makakain, panic attacks) at tumatagal, kumonsulta ka sa doktor o mental health professional — treatable ito at hindi mo kailangang tiisin mag-isa. Pero yes, karamihan ng first-job jitters ay normal at nawawala habang nasasanay. Alagaan mo yung sarili mo: tulog, kain, at pahinga. Kung may HMO ka, tignan mo kung may mental health coverage. Wag mong isipin na mahina ka, matatag ka nga kasi hinaharap mo pa rin araw-araw.

Normal na normal yan, wala kang mali. Halos lahat ng fresh grad dumaan sa impostor syndrome at first-job anxiety, ako rin sobra noon. Ito natutunan ko: 1) Yung takot magkamali ay senyales na nagmamalasakit ka, pero tandaan mo na inaasahan ng employer na matuto ka pa — hindi ka expected na perpekto agad, kaya ka nga junior. 2) Magtanong ka, hindi kahinaan yun — mas okay yun kaysa magkamali dahil takot magtanong. 3) Yung hindi makatulog, bantayan mo — kung tumagal (weeks to months) at apektado na ang araw-araw mo, kumonsulta ka sa professional o sa libreng hotline. Ako, nakatulong yung pag-set ng boundaries: pag uwi, hindi na iniisip trabaho. Unti-unti kang masasanay, promise. Bigyan mo sarili mo ng oras, 3 months pa lang. Yung mga senior ngayon, dumaan din sa kinababahan mo. Kaya mo yan.